گنجينه سخنوري 218
از دستاوردهای بزرگ حکومت قائم آل محمدuf036، خیر و برکت فراوان و بیسابقه است؛ در بهار و
دولت او همه جا سبز و خرم گشته و نشاط و حیات مییابد و آسمان میبارد و زمین میرویاند و برکات الهی سرشار و بیشمار میگردد.
امام صادقuf037 فرمود: «... خداوند به سبب او (امام مهدیuf037) برکات آسمانها و زمین را جاری میکند [در ایّام دولت او] آسمان میبارد و زمین دانه میدهد».[1]
در سایه حکومت آن حضرت کویری نمیماند و همه زمین جامهی حیات و شادابی به تن میکند.
این تحوّل چشمگیر و فراوانیِ بینظیر به جهت آن است که روزگار مهدی، زمان جوانهزدن نهال پاکی و تقوا و شکوفایی گلهای ایمان است و مردم در همه اصناف و اقشار تحت تربیت الهی قرار گرفته و روابط خود را براساس ارزشهای خدایی انجام میدهند و خداوند وعده فرموده است که چنین محیط پاکی را از برکات و خیرات سیراب گرداند.
قرآن کریم در این زمینه فرموده است:«وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقوا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ»[2]؛ اگر مردم شهرها ایمان آورده و تقوا پیشه میکردند [درهای] برکات آسمان و زمین را به رویشان باز میکردیم.
وقتی همه منابع زمینی برای امام مهدیuf037 آشکار گردد و برکات آسمان و زمین بر مردم زمان او بیدریغ جریان یابد و اموال بیتالمال مسلمین به عدالت تقسیم گردد، جایی برای فقر و تهیدستی نمیماند و بشریت در دولت امام مهدیuf037 برای همیشه از چنگال فقر و نداری رها میشود.[3]
در روزگار او روابط اقتصادی بر اساس برادری و برابری شکل میگیرد و اصل سودجویی و منفعتطلبی شخصی، جای خود را به حسّ دلسوزی و غمخواری و مواسات با برادران دینی میدهد و در این حال همه به یکدیگر به عنوان اعضای خانواده نگاه میکنند، بنابراین همه، دیگران را از خود میدانند و بوی یگانگی و یکرنگی در همه جا به مشام میرسد.[4]
امام باقرuf037 فرمود: «(امام مهدیuf037) هر سال دوبار به مردم میبخشد و در هر ماه دوبار به آنها روزی (و نیاز زندگی) عطا میکند و [در این کار] به مساوات بین مردم عمل مینماید تا اینکه [چنان مردم بینیاز میشوند که] هیچ نیازمندی به زکات پیدا نمیشود».[5]
از روایات استفاده میشود که عدم نیازمندی مردم به جهت روحیّه قناعت و بینیازی روحی است. به
بیان دیگر پیش از آنکه مردم از بیرون، صاحب مال فراوان شوند و بینیاز گردند، از درون، روح بینیازی در آنها پیدا میشود و به آنچه خداوند از فضل خویش به آنها عطا کرده راضی و خشنود میگردند از این رو چشمی به اموال دیگران ندارند.
پیامبر اسلامuf036 در توصیف روزگار دولت مهدیuf037 فرموده است: «... خداوند [روح] بینیازی را در دلهای بندگان قرار میدهد».[6]
این در حالی است که پیش از ظهور روحیّه آزمندی و زیادهطلبی عامل مؤثری در رقابتهای غلط و انباشتن اموال بر روی هم و انفاق نکردن آنها به نیازمندان بوده است.
خلاصه اینکه در زمان امام مهدیuf037 بینیازی از بیرون و درون خواهد بود. از سویی ثروت سرشار به عدالت تقسیم میگردد و از سوی دیگر قناعت، ویژگی اخلاقی مردمان میشود.
[1]. غیبت طوسی، ج149، ص188.
[2]. سوره اعراف، آیه96.
[3]. منتخب الاثر، فصل7، باب3، ص589و 593.
[4]. نگین آفرینش، ص201 و 202.
[5]. بحار الانوار، ج52، ح212، ص390.
[6]. همان، ج51، ص84.